Het plezier is weg.

Ik heb de afgelopen weken de tijd genomen om een beslissing te nemen of ik door zou gaan met het sponsoren van het herenbasketbal in Rotterdam. Immers naast het investeren als sponsor gaat er ook erg veel tijd in zitten. Tijd die je alleen op kunt brengen als je ergens nog plezier in hebt. Ik heb moeten constateren dat het plezier in het herenbasketbal er niet meer is. Dit is langzaam weggeebt. Dit begon aan het eind van verleden jaar waar we de nodige problemen met spelers hadden. een halve week een auto opsporen bij Parijs, een appartement wat compleet gesloopt was of enkele spelers die aan het blowen waren. Door het idee van Maarten kreeg ik weer energie, maar dit was van tijdelijke aard. Basketbal is een topsport in notendop en wordt nauwelijks gedragen om uit te groeien tot een volwaardige sport in Nederland. Wanneer je kijkt naar de bezetting in Topsportcentrum moet je concluderen dat van de gemiddeld 400 toeschouwers, de helft scholen zijn die op uitnodiging zijn van Challenge Sports. In de grote steden kun je concluderen dat basketbal niet de populariteit heeft vanwege wellicht de vele topsporten die deze steden huisvesten. Ook toen we met Amerikanen speelden was het toeschouwersaantal gemiddeld maar 700 a 800. Ook hier was een groot gedeelte scholen die waren uitgenodigd. Je kan dus constateren dat eredivisie basketbal weinig draagvlak heeft in Rotterdam.

Ik ben begin 2007 met veel enthousiasme begonnen en had binnen drie maanden 350.000 euro aan externe sponsoren binnen gehaald. We zijn met vijf ton gestart en hebben mede door het interne enthousiasme dit kunnen uitbreiden met externe sponsoren naar zes ton in het 2e jaar. Ook wij kregen last van de recessie en hebben het afgelopen seizoen wederom met vijf ton gespeeld. bedrijven vielen af vanwege het feit dat ze minder te besteden hadden.

Nu na een analyse kunnen we net als een aantal andere ploegen concluderen dat er wederom 110.000 euro aan externe sponsoren is afgehaakt vanwege de aanhoudende recessie. Dit is begrijpelijk omdat je als externe sponsor eerst kiest om je marketingbudget te schrappen i.p.v. mensen te ontslaan. Dit betekende dat indien ik door zou gaan we met een begroting zouden spelen van 390.000 euro. Ook al is dit ruim boven de eis van 250.000 euro om te kunnen deelnemen aan de eredivisie. Ik vind niet dat Challenge Sports samen met de gemeente Rotterdam als twee pijlers het basketbal kost wat het kost in de lucht moet houden. Dit is puur een zakelijk standpunt. Daarnaast gaat zoals ik al meldde er ontzettend veel tijd in het basketbal. Dit kun je alleen opbrengen als je hier ontzettend gemotiveerd voor bent. Ik heb ook moeten constateren dat naast het team van vrijwilligers er te weinig positieve impulsen van buitenaf kwamen, waardoor mijn motivatie om nog langer de kar te trekken is verdwenen.

Ik wil de mensen met wie ik samen heb mogen werken ontzettend bedanken voor hun inzet de afgelopen drie jaar. Hierdoor was het mogelijk de afgelopen drie jaar heren-eredivsiebasketbal te spelen. Mijn speciale dank gaat uit naar Paul de Vos, Ruud Bijl en de vrijwilligers rondom de eredivisiewedstrijden.