Rotterdam Challengers wint Battle of the Cities: 64 - 62

(zie voor de foto's het fotoalbum in de fanzone)
Na de spannende wedstrijd tegen Bergen op Zoom waarin Rotterdam hat laten zien niet zomaar genoegen te willen nemen met de laatste plaats was het volgens de fans een kwestie van tijd wanneer de volgende punten toegevoegd zouden kunnen worden. De bekerwedstrijd in Weert werd dan wel kansloos verloren maar een competitiewedstrijd tegen Amsterdam geeft een Rotterdamse ploeg altijd weer extra motivatie en energie.

Nu is Ferry Steenmetz niet de soort coach die snel zijn tegenstander zal onderschatten. Integendeel: de vorige wedstrijd was absoluut geen ABC’tje voor de Amsterdammers en ze kwamen dan ook met de schrik op het laatste moment vrij. Hij roemde toen nog de Rotterdamse aanpak en voorspelde al…jullie gaan punten pakken met dat team. Dat juist zijn eigen ploeg daar later de dupe van zou worden was wellicht extra wrang maar absoluut niet onverdiend.

De ploeg van collega Jazz kwam voortvarend en sprankelend uit de startblokken. De ploeg speelde frivool en de Rotterdamse kar werd met overtuiging getrokken door Patrick Hilliman en Chip Jones. Die laatste speelde het eerste kwart als een jonge god en leek onhoudbaar voor de Amsterdamse defensie.

Na de eerste tien minuten had Jones 12 punten, 3 rebounds en 2 steals achter zijn naam staan. Hilliman was in dat zelfde kwart alweer aardig op weg naar wederom een double-double met nu al weer acht punten en zes rebounds. Na de 9-2 voorsprong kan Amsterdam nog wel naar 11-6 even terugkomen maar de Challengers nemen toch weer de al gehele controle over en sluiten het eerste kwart of met een meer dan verdiende 22 – 12 stand.

Het tweede kwart lijkt het tot dan solide Rotterdamse kaartenhuis ineen te zakken. Door een 2-14 run stelt ABC Amsterdam weer orde op zaken en de wedstrijd is weer een wedstrijd. Met nog een kleine drie minuten te spelen in het tweede kwart en de stand 31-31, is het Amsterdam dat onder leiding van Pete Sanders tot de rust een gat van zeven punten weet te slaan. De wedstrijd lijkt te kantelen en de 15 minuten rust lijken een geschenk uit de hemel voor de ploeg uit de Maasstad.

Na de thee duurt het ongeveer vier minuten voordat de Challengers weer de aan kunnen haken bij Amsterdam. Maar net op het punt van er-op-en-er-over geeft de ploeg uit de hoofdstad weer gas bij en laat het weer de hielen zien. Onder andere door een fraaie alley-hoop een een immer hardwerkende Randamie is het verschil 6 punten bij het ingaan van het laatste kwart.

In het vierde kwart is het met name de jonge lichting van de Challengers die het gat dichten –en zoals later zal blijken- de basis leggen voor de overwinning.

De achterstand wordt door scores van achtereenvolgend Mladenovic, de Jong, Ivanovic en weer Mladenovic bijna weggewerkt en met nog 5:12 te spelen is het andermaal Ivanovic die dit keer met een driepunter Rotterdam naar de leiding schiet. Het keerpunt in de wedstrijd ligt op de keper genomen eigenlijk ca 2 minuten daarvoor. Pete Sanders die tot op dat moment op zich een prima wedstrijd speelde lijdt balverlies en neemt niet lang daarna een wat merkwaardige driepuntspoging. Steenmetz haalt hem daarom naar de kant en brengt de jonge Mohammed Kherazi in de ploeg. In die fase ziet de thuisploeg weer kansom naast Amsterdam te kruipen. Sanders komt met 2:37 nog wel terug in de ploeg maar zet buiten twee vrije worpen weinig acties om in punten. Met nog 37 seconden te spelen is het dan Hilliman die na een assist van Worthy de Jong de laatste voorsprong van de Challengers op het wedstrijdsheet laat aantekenen. In de wegtikkende secondes vallen er nog wel scores en blijft het bloedstollend maar de Challengers geven de winst niet meer uit handen. Patrick Hilliman geeft met 18 punten15 rebounds, 2 assists en 3 blocked shots wederom een erg mooi goudgerand visitekaartje af………