Zwiers is de Dirk Kuyt van het basketbal

Tussen de ervaren mannen als Chip Jones, Marvin Zaandam en Jeremy Ormskerk lopen dit seizoen jonge talenten bij Rotterdam Challengers die een kans krijgen als prof. Een van die jongens is Joël Zwiers. 19 jaar, 1 meter 98 en forward. De laatste wedstrijden pakt Zwiers mede dankzij zijn onverzettelijkheid steeds meer minuten. Door liefhebbers van het spelletje wordt hij al liefkozend de Dirk Kuyt van het basketbal genoemd.

‘Mijn kracht ligt vooral in werklust, doorzettingsvermogen en verdedigen. Mijn mannetje afstoppen en de bal terugveroveren dat is het doel. Aanvallend kan het nog beter, dat weet ik’, beschouwt Joël Zwiers de eerste maanden van zijn profbestaan. ‘Het gaat nu erg goed en iedereen is tevreden. Dat motiveert me om er nog harder tegenaan te gaan in de training en zodoende een extra minuut te pakken in de wedstrijden.’ En dat lukt aardig tot nu toe. Tegen Bergen op Zoom speelde hij 21 minuten, tegen Amsterdam 15. ‘Ik heb hier altijd van gedroomd. De top in Nederland halen en ik ben er nog niet. Dit is een stapje, maar de eredivisie halen was een doel. Bij mijn oude club in Schoonhoven riep iedereen dat ik het niet zou redden, maar mijn ouders hebben me altijd gemotiveerd. Als je iets wilt, moet je ervoor werken zeiden ze.’

Dat heeft Joël Zwiers op jonge leeftijd al gedaan. Na een korte carrière in atletiek stapt hij over naar het basketbal. Zwiers: ‘Ik won veel wedstrijden met atletiek en daarmee was de uitdaging weg. Toen mijn vader coach werd in Schoonhoven van Silvertown Lions ging ik mee en begon ik met spelen. Basketbal heb ik met de paplepel ingegoten gekregen via hem. Met mijn vader ben ik ook naar een wedstrijd van Rotterdam Basketbal geweest indertijd waar ik zag dat ze spelers zochten. Ik heb me ingeschreven voor de selectietrainingen en mocht uiteindelijk naar de Academy.’ De dan 13-jarige Zwiers doet een poging om zijn droom na te jagen en reist iedere dag naar Rotterdam vanuit Ammerstol. ‘Dat betekende om zes uur opstaan om met de bus en de metro naar de training te gaan. ’s Ochtends van 8 tot 10 uur trainen met Virgil Ormskerk en dan naar school. Soms hadden we ’s middags nog een looptraining en dan weer naar huis om te eten en te slapen’, vertelt Zwiers met een glimlach. ‘Het was wel even wennen om van Ammerstol naar Rotterdam te gaan voor school. Hier heb je al die nationaliteiten door de gang lopen. Het is toch van het platteland naar de stad. Wat basketbal betreft ben ik blij dat Virgil mijn coach was in het begin. Daar heb ik enorm veel van geleerd. Van de basisdrills tot spelen op verschillende posities. Virgil leidde ons breed op.’

En dus is Joël Zwiers na jaren op de Acadamy trots op het feit dat hij doorstroomt naar de eredivisie. Niet alleen hij is daar blij mee, zijn ouders zijn ook apetrots. ‘Wij gaan nu met de bus op pad natuurlijk, maar overal waar ik speel zijn ze. Het zijn mijn vaste fans en zien dat ik veel lol heb in het spel’, aldus Zwiers. Maar het verhaal is meer dan dat. De vader van Joël is al een hele tijd ernstig ziek. ‘Sinds 1998 is hij ziek en het gaat met ups en downs. Op dit moment is hij met mijn moeder in Suriname op vakantie, misschien wel voor het laatst want het gaat niet goed. Als ze een wedstrijd bezoeken kost hem dat veel energie. Een dag later ligt hij op de bank bij te komen. Maar ze motiveren mij om door te gaan op de training en in wedstrijden. Basketbal is wat dat betreft ook een uitlaatklep voor me. Als het mentaal even niet gaat door de situatie met mijn vader dan is het wel lekker om te spelen en met de jongens te zijn. Je zet dan even alles aan de kant.’

In het verhaal van Zwiers klinkt ook een eeuwig optimisme. Ook als het gaat over Rotterdam Challengers in de eredivisie. Joël: ‘Er zijn voldoende hobbels en kuilen op de weg, maar we moeten de moed erin houden. Tegen Nijmegen en ook Amsterdam zie je dat we mee kunnen doen in de eredivisie. Alleen kleine foutjes beslissen de wedstrijden in ons nadeel. Zoals mijn fout tegen Amsterdam 4,5 seconden voor het einde. Ik moet daar slimmer in worden, maar daar werken we als team aan. Van buitenaf zien de supporters dingen niet goed gaan, maar er zijn ook zaken die wel goed lopen. Daar hebben we het ook over op trainingen. Iedereen gaat er met ziel en zaligheid voor en we leren snel.’

Was getekend Joël Zwiers. Misschien straalt zijn optimisme ook af op de ploeg vanavond in en tegen Zwolle