VERLOOCHENEN WE ONZE AFKOMST, DAN ZIJN WE EEN ZEEPBEL

Johan van Haga, directeur/eigenaar van Rotterdam Challengers baalt. Zijn doelstelling was helder: aansluiting vinden met de topploegen door zes Amerikanen de Nederlandse spelers beter te laten maken. De achterliggende gedachte was het niveau van de regionale basketballers te verhogen om – later – met hoofdzakelijk Nederlanders te kunnen spelen. Na één maand voorbereidingen en negen competitiewedstrijden in het nieuwe seizoen is Van Haga niet meer zo zeker van de haalbaarheid van die doelstelling.

De recente gebeurtenissen, al dan niet officieel door clubs kenbaar gemaakt, hebben Johan van Haga aan het twijfelen gebracht. “Mijn doelstelling om met goede Amerikanen de Nederlandse spelers beter te maken is door dat wangedrag aardig onderuit gehaald. De doelstelling op zich is prima, maar dan moet iedereen wel hetzelfde plaatje voor ogen hebben. Óók de Amerikaanse spelers. Maar die lijken steeds vaker door te mand te vallen met hun geflierefluit in het nachtleven. Wellicht ben ik te goed van vertrouwen geweest of zelfs naïef. Ik dacht dat een Amerikaanse speler, net als een ondernemer, vol passie alles uit zijn carrière wil halen. Kennelijk heb ik dat niet goed ingeschat.”

Helemaal naïef is Van Haga zeker niet. “Als ik lees wat er bij West-Brabant Giants is gebeurd of de verhalen aanhoor over een speler bij EclipseJet-MyGuide Amsterdam, dan zou ik dom zijn te denken dat dit niet bij Rotterdam Challengers gebeurd. Feestende Amerikanen, die niet bereid zijn Nederlanders te helpen het basketbal naar een hoger niveau te brengen, passen niet in mijn plaatje. Gisteren niet en vandaag of morgen ook niet. In Rotterdam verwachten wij dat Amerikaanse spelers hun speltechnische kwaliteiten aanwenden om de Nederlanders beter maken én dat ze voorop gaan in de strijd. De laatste wedstrijden waren de prestaties van de meeste overzeese spelers Rotterdam onwaardig. Van mij mag je – bij wijze van spreken – iedere wedstrijd verliezen. Maar dan moet je wel álles gegeven hebben.”

Dat laatste heeft volgens van Haga ook de maken met de Maasstedelijke arbeidsmoraal. “”Rotterdam staat voor hard werken. Basketballers hebben op dit vlak voorbeeldfunctie voor de inwoners, sponsoren en fans van de stad. Verloochenen we onze afkomst en cultuur, dan zijn we een luchtbel. Ik heb al sponsoren horen roepen dat ze geen zin hebben naar een team te kijken dat zich niet bereid toont vol de beuk erin te gooien. Met andere woorden: er moet wat veranderen aan de inzet van het team, anders zal onze financiële basis uiteindelijk verzwakken. Geef die sponsoren eens ongelijk. Die mensen willen hun relaties kunnen meenemen en onder meer op die manier iets voor hun investering terugzien. Vandaar dat het bestuur van de Challengers nu intern de noodklok heeft geluid. Wij gaan onze spelers de duimschroeven aandraaien. Spelers moeten zich dag in dag uit realiseren dat zij hun salaris ontvangen bij de gratie van onze sponsoren.”

Het zijn, volgens Van Haga, in den lande niet alleen sponsoren die lopen te morren. “Vrijwilligers, allen mensen die hart voor de club hebben, vragen zich openlijk af waarvoor ze dit nog in hun vrije tijd doen. Zó ziek zijn ze van spelers de er met de pet naar gooien. Onze vrijwilligers doen hun best ervoor te zorgen dat iedereen binnen en rondom de Challengers het naar zijn zin heeft, de spelers laten het té vaak afweten. Maar nu is de maat vol. Ik laat wat we in de afgelopen twee jaar hebben opgebouwd niet door enkele ‘partyspelers’ verpesten. Het goede voorbeeld geven is één van de taken van onze spelers. Het is geen wens maar een eis. Dat doe je niet alleen door punten te scoren of een mooie dunk af te leveren, maar vooral door tijdens de wedstrijden keihard te werken. Daarnaast moeten ze via clinics het basketbal promoten onder de jongeren, zodat de NBB over enkele jaren net zoveel leden als de volleybalbond heeft.”

De tijd van ‘een goed gesprek’ is in Rotterdam voorbij, vindt Van Haga. “Er zal een hardere lijn worden ingezet. Spelers worden in het vervolg op hun verantwoordelijkheden afgerekend. In overleg met de medische staf zullen, in navolging van de Giants, ook wij zelf dopingcontroles gaan uitvoeren. Om er zeker van te zijn dat onze spelers op een goede manier met hun vak bezig zijn. Maximale inzet is een voorwaarde om voor Rotterdam Challengers te mogen spelen en het teambelang staat altijd voorop. Zie ik voor het kerstreces géén verbetering in hun inzet, dan worden er evengoed tickets besteld voor de Amerikanen. Maar dit keer dan wel een enkele reis. Ik weet zeker dat er Nederlanders rondlopen die dolgraag hun plek willen innemen. Inzet mág niet iets zijn waarover je móét gaan praten. Is dat wél het geval, dan is er iets zeer wezenlijks mis met de instelling van diverse buitenlandse spelers. Wellicht spelen wij na de kerst met hoofdzakelijk Nederlanders. De basketbal ligt nu bij de buitenlandse profs.”